Plakker

12168040_10154426460874460_231644454_n

Advertenties

Luilekkere Kretense zomer

Standaard

IMG_20190724_195208610Wat kan ik zeggen? Ik ben een echt zomermens. Ik hou van warmte, ik hou van de zon, ik hou van de zee en het strand. Ik kan uren in een hangmat liggen met (of zonder) een boek. Ik vind het heerlijk om buiten te eten. Dit seizoen, samen met de lente, is mijn favoriet. ’s Morgens wakker worden met de zonnestralen die door de rolluiken piepen. En die van mijn balkon een sauna maken 😉 Dat ontbijt zal ik toch maar binnen nuttigen. Een wandelingetje richting strand en een duik in het verfrissende water is het volgende op mijn programma. In de vroege voormiddag is het rustig op het strand en brandt de zon nog geen gaten in je lichaam. Een uurtje, anderhalf van dit zon-zee-strand wondermiddel en mijn dag is goed. Ondertussen ligt mijn balkon in de schaduw en kan ik mijn lunch wel buiten opeten. Na de lunch is het tijd voor een siesta. Tijdens de warmste uren van de dag sluiten de winkels (uitgenomen de supermarkt) en is er geen mens op straat te zien.

Iedereen vindt een koel plekje en sluit zijn ogen voor een uur of drie. Nu, wat is koel? Daar kan over gediscussieerd worden natuurlijk. Bij mij binnen is het 27, soms 28 graden en ik vind dat heel aangenaam. Ik heb een fan maar ik gebruik hem zelden. Da’s voor als het nog wat warmer wordt. ’s Avonds na 6u begint het leven hier terug opnieuw. Soms is daar al wel eens een ritje naar een idyllisch strand buiten Sitia bij waar je zelfs al eens ne verdwaalde vis kunt zien. ’t Schijnt dat er vroeger zoveel meer leven onderwater te zien was… 😦

Voeger was er ook wat meer leven in mijn qigong lessen… Ze zijn volledig stilgevallen (maar ik ga ervan uit dat dat zich wel weer herpakt na de zomer) uitgenomen de online klas die ik één keer per week doe met Kathy. Eigenlijk is dat toch wel geweldig hé, die technologie. Ik in Kreta, zij in Japan en we doen Qigong samen.

1560164882Mijn boek doet het zeker niet slecht. Het wordt gelezen in o.a Australië, Japan en Canada! En natuurlijk België! Aan de mensen die het besteld hebben, dank je wel! Aan de anderen, je kan het nog altijd vinden op Amazon. Het maakt niet uit welke afdeling (.com, .de, .fr, .uk, …) maar als je bestelt via amazon.de hier is de levering in België gratis. En weet je wat? Het lijkt wel alsof er een schrijver in mij zit. Soms komen er kleine verhaaltjes uit mijn pen gekropen, op andere dagen zijn het gedichtjes… Ik verzamel ze. Of ik ze ooit digitaal maak en ze publiceer is nog één groot vraagteken. Voorlopig zie ik er nog geen lijn of thema in. Soms zijn het meerdere bladzijden die gevuld worden, op andere momenten is het juist een zinnetje of twee.

Om meer dan een zinnetje of twee uit te wisselen in real life: Ik zal in België zijn van 31 aug tot 9 sept. Even een tussenstop tussen Berlijn en Barcelona! Whoop whoop! Laat maar weten om af te spreken!

Veel liefs
Ils

En toen kwam er… een boek!

Standaard

Ik kan het zelf maar moeilijk geloven maar het is er echt. Het staat te pronken op de amazon website hier. Met een paar klikken kan het ook staan te pronken op jouw kindle of in jouw boekenkast.

Vijf jaar geleden startte een onwaarschijnlijke reis naar een ander continent. Daarmee startte ook een ontdekkingstocht door lichaam en geest. Dat avontuur is het onderwerp van (W)Onderweg. Sinterklaas 2018 bracht me geen speelgoed, chocola of mandarijntjes maar een onweerstaanbare drang om woorden te typen waarvan ik niet eens wist dat ik ze in me had.

(W)Onderweg is een 50/50 combinatie geworden van reeds eerder verschenen blogposts en nieuw materiaal. De focus ligt voornamelijk op het QiGong gedeelte en alles errond. Oefeningen ga je er echter niet in vinden. Een systeem dat duizenden jaren is doorgegeven van meester op leerling laat zich nogal moeilijk op papier zetten. Of zoals één van onze studenten zei: “Ik heb hier in 1 maand meer geleerd dan in de jaren dat ik boeken en video’s volgde in mijn woonkamer.”

Wat vind je er dan wel in? Haarscherp beschreven anekdotes, soms hilarisch, soms aangrijpend. Oude en niet zo oude blogposts, al dan niet aangepast in het licht van 5 jaar ervaring en overgoten met een flinke dosis zelfrelativering. En je kan zelf kiezen of je het wil lezen op je kindle of liever als een echt boek.

1560164882

 

Beide kan je hier bestellen

 

 

 

Alvast dank je wel en veel leesplezier!
Ils

PS: Amazon blijkt niet zo goed te zijn in tellen… Volgens hen telt de kindle editie slechts 111 pagina’s. Het is nochtans exact hetzelfde document dat een echt boek van 198 pagina’s geeft. 😏

4 landen in 5,5 weken…

Standaard

Het lijkt wel dat ik telkens moet beginnen met het cliché: “Oh, hoe vliegt de tijd…” 😄 Ik ben weeral 3 weken thuis van een tripke naar Azië. De reden om te gaan was het jaarlijkse Qigong retreat in Bali. En als ik dan toch de moeite deed om helemaal naar ginder te vliegen, kon ik het maar beter de moeite maken. Vandaar dat ik er 3 extra landen aangeplakt heb. Te beginnen met Maleisië. Jen, een Britse die ik heb leren kennen in Chiang Mai woont en werkt nu in Kuala Lumpur (KL), vlak bij de bekende Petronas towers. Ze vond het een super idee dat ik bij haar bleef logeren en dan konden we samen een weekendje naar Langkawi gaan ook. Zo gezegd zo gedaan. En om wat te bekomen van de jetlag ben ik nog een aantal dagen extra op Langkawi gebleven. Om vandaaruit verder te reizen naar Melaka. Een historisch stadje ten zuiden van Kuala Lumpur. Ik waande me even terug in Gent. Zonder het slechte weer…

Via KL ging het dan richting Bali voor mijn 7de Qigong retreat. En weer was het de moeite. Niet zozeer omdat ik nieuwe dingen geleerd heb maar omdat oude dingen er niet meer waren. Geen rugpijn meer (ongelooflijk blij was ik daar mee!) bijna geen enkelpijn meer. Wat er dan weer wel was, was een soort “koortsblaasjes” op mijn kin die er ineens waren toen ik smorgens wakker werd, enorm jeukten en na 5 dagen ook vanzelf weer zijn verdwenen. En mijn rechterpols en -onderarm waarop ze precies een bankschroef zetten… Ik weet ondertussen dat dat allemaal goei tekens zijn, dat er dingen aan het veranderen zijn, dat er stagnatie wordt losgelaten… En hoewel het zeer pijnlijk is op het moment zelf, maak ik me er niet druk in of zorgen over. Het gaat wel weer voorbij. De pijn was voorbij en het retreat ook.

Op naar Cambodja. Terug naar Siem Reap voor een snel bezoekje: een ontbijt met mijn tweede broer – Amaury is Belg, woont in SR waar hij een guesthouse uitbaat en is op exact dezelfde dag geboren als mijn broer, vandaar dat ik hem altijd mijn tweede broer noem – dinner en cocktails met Kim, cocktails met Thyda en haar verloofde, een privé les Qigong geven die uit de lucht kwam gevallen, een massage en een gelaatsbehandeling en wat ‘ik moet aan het zwembad gaan liggen want ik ben die drukkende vochtige hitte en de luchtvervuiling niet meer gewoon, zo uitputtend’ …

En huppa 5 dagen SR zaten er ook op. Op naar Chiang Mai. Ook voor 5 dagen. Die gevuld waren met shoppen, vrienden ontmoeten en aan het zwembad liggen. En dat was nodig want de luchtvervuiling was er nog erger dan in Siem Reap en het werkte echt op mijn systeem. Vreemd dat ik er tijdens de tijd dat ik er woonde zo geen last van had. Maar misschien is het ook een gewoonte… Ik was zeer blij om terug de blauwe lucht van Kreta te zien en in te ademen…

Hier in Kreta heb ik ondertussen wat aanpassingen aan mijn balkon gedaan. Er hangt nu een hangmat, er staat een bloemeke en er hangen drie kruidenpotjes aan de reling. De 2 katten die er voordien zaten, zijn met geen ogen meer te bespeuren. Geen Beer meer die aan het raam kwam zitten om over zijn buik te worden geaaid… 😢

Ook aan de qigong lessen heb ik wat gesleuteld. Omdat ik het gevoel had dat één uur te weinig was om echt iets te kunnen betekenen voor mijn studenten, heb ik ze verlengd tot 2u. We starten zaterdag. Ik ben benieuwd… Er is nog een ander projectje waar ik mee bezig ben dat bijna klaar is. Jullie lezen het wel wanneer het effectief zover is en ik hoop dat jullie dan massaal reageren… Nog een tweetal weken wachten…😛

Fototjes van dit alles vind je hier
Veel liefs
Ils

Lente in Sitia…

Standaard

En alweer typ ik een blogpost vanuit een luchthaven. Opnieuw Athene, nog 9u te gaan voordat mijn vlucht naar Singapore en verder naar Kuala Lumpur waar een vriendin me verwacht, vertrekt. Daarna gaat het richting Bali voor mijn 7de Qi Gong retreat om nadien nog even langs Siem Reap en Chiang Mai te passeren. Iedereen een keertje goeiedag gaan zeggen.

In Sitia zelf is er vanalles gebeurd. Onder andere de lentebloemekes hebben hun pracht laten zien. Overal tussen de olijfbomen zag je een tapijt van gele bloemetjes. Maar dat niet alleen, kijk maar voor jezelf. Spijtig genoeg gebruiken ze hier ook glysofaat (of round up) in plaats van de herders met hun schapen en geiten om het ‘onkruid’ te verwijderen… Zo jammer!

Daarnaast is er carnaval geweest met op dag 1 de uitbeelding van één of andere mythe, vraag me niet meer dewelke, dat ben ik vergeten. Op dag 2 was er veel lawaai tijdens de carnavalstoet. Die beperkt was maar waar een aantal originele ideeën inzaten. Zo vond ik het idee van de rollercoaster keigoe gevonden. Het hele carnaval gebeuren start eigenlijk eigenlijk anderhalf week vroeger. Op een donderdagavond wanneer er door voornamelijk de handelaars gratis bbq en raki wordt uitgedeeld en bijna iedereen er verkleed bijloopt om van standje naar standje te gaan.

Zelf ben ik op een zonnige zondagmiddag op wandel gegaan naar de plaats waar een oude vuurtoren staat. Alleen ziet die er niet uit zoals je van een vuurtoren verwacht. Geen hoge ronde toren maar een gewoon huis waarin een kamer voorbehouden was voor het vuur van de vuurtoren. Heel veel schiet er niet meer van over maar de plek is afgelegen, heeft een fantastisch zicht en de wandeling er naartoe is mooi.

Veel liefs
Ils

Winter in Sitia

Standaard

Ik zit hier achter mijn laptop met het gevoel van:”Amai, het is weeral 6 weken geleden dat ik nog iets geschreven heb, het wordt dringend tijd. Het probleem is dat het scherm serieus wit blijft… Als we niet weten wat zeggen zullen we maar met het weer beginnen zeker? Dat is altijd een goed startpunt. Het is hier voor het moment guur weer. Regen en koud. Een paar dagen geleden was het nochtans lente. Zonnig, temperaturen rond de 17 graden. Als de wind wegbleef was het zalig om ’s morgens in de hangmat op mijn balkon de eerste zonnestralen op te slurpen. Maar het is dus terug winter. Zoals die paar dagen dat er zelfs sneeuw viel. Niet zoveel in Sitia zelf maar de bergen rondom zagen mooi wit. En regen, veel regen. Ik krijg constant te horen dat er zelden of nooit zoveel regen valt in de wintermaanden. Vergeleken met het regenseizoen in Azië is dit niks. De combinatie met de koude (10-12 graden) is wat het zo onaangenaam maakt. Komt daar nog bij dat de huizen gemaakt zij om de warmte buiten te houden. Mijn dikke winterkleren zijn al dikwijls van pas gekomen. En dat fleece dekentje ook! Wat ik geweldig vind is dat ik zo dicht bij zee woon. Als de zon in de namiddag mijn terras niet meer bereikt, ga ik een wandelingetje doen op het strand. En ben ik telkens weer verwonderd dat er nog mensen zijn die zwemmen. Zij in bikini of zwembroek, ik twee truien, een jas en een sjaal.

De lessen gaan goed. Drie toegewijde mensen met uitzicht op een 4de. Ondertussen heb ik me wat extra uitrusting aangeschaft. Een grote spiegel, krukjes om stoeloefeningen te doen en een massagetafel zodat ik ook Qi-massage kan aanbieden (kijk maar es). Een extra reden om naar Kreta te komen misschien? 😉 Ikzelf hou me aan mijn goede voornemens om terug mijn eigen practice te doen. Elke dag een halfuurtje meditatie en 4 à 5 keer per week Qigong oefeningen. Ik doe niet elke dag hetzelfde, zo blijft het boeiend. En ik moet zeggen dat ik vorderingen zie. Grote duim voor mezelf. 😀 De vluchten naar Azië zijn ook geboekt. Op 1 april (echt waar) vertrek ik richting Kuala Lumpur om Jen te bezoeken en om daarna deel te nemen aan het Qigong retreat in Bali. Ik veronderstel begin mei terug in Kreta te zijn maar die vluchten moet ik nog boeken.

Opnieuw zijn er via geocaching met Toula heel wat schone plekjes ontdekt, experimenteer ik in de keuken en vindt Beer de hangmat wel leuk. Maar alleen als ik erin zit. Eigenlijk vindt hij op mijn schoot liggen leuk, of ik nu in de hangmat lig, op een stoel zit of op de grond zit maakt voor hem allemaal niet uit.

Fototjes hieronder
Liefs
Ils

Een gelukkig 2019

Standaard

Dju zeg, waar is de tijd gebleven? Ondertussen zijn we 2019! Voor iedereen een gelukkig en gezond nieuwjaar gewenst. 2018 was voor mij een jaar met heel veel veranderingen. Ik heb het gevoel dat 2019 niet anders gaat zijn. Vijf jaar geleden zat ik in Bangkok te wachten op de transfer naar een eiland en een nieuw leven. Vandaag zit ik in Athene, ook te wachten op een transfer naar een eiland en een nieuw leven. Toch kan je het niet vergelijken. Waar het vijf jaar geleden allemaal nog moest beginnen, is het nu al volop aan de gang. De eerste Qigong- en meditatie lessen zijn gegeven. De basis is gelegd en nu kan het stilletjes groeien. Er zitten een hoop ideeën in mijn hoofd maar welke er gaan ontspruiten is vooralsnog een mysterie. Waar ik heel blij mee ben is dat ik twee à drie mensen heb die regelmatig naar de lessen, zowel qigong als meditatie, komen. Het is zo fijn om hun vooruitgang te mogen meemaken, om hun lichaam te zien veranderen, ze meer ontspannen zien te worden. Ik hoop dat die evolutie in 2019 mag verder gezet worden. Voor mezelf wil ik me in 2019 terug meer toeleggen op mijn eigen practice. De laatste 5-6 maanden heb ik die wat verwaarloosd. Ik zou hier allerlei redenen kunnen opnoemen waarom maar eigenlijk zijn dat gewoon uitvluchten. Nu het leven weer wat meer structuur krijgt, kan ik me daarop niet meer beroepen.

Ik wil ook graag iedereen uitnodigen om Kreta te komen ontdekken. Er zijn hier ongelooflijk mooie dingen te zien. Dankzij o.a Toula, Yiannis, Stavroula en Hilde heb ik hier al zo’n mooie plaatsjes bezocht en overdonderende uitzichten gezien. Voor sommigen had je wel een 4×4 nodig om er te geraken! Wat ook de moeite is om mee te maken is de olijvenoogst. Olijfolie over een slaatje gieten gaat nooit meer hetzelfde zijn nu ik weet hoeveel zwaar werk en tijd erin kruipt.

Een klein overzichtje van dit moois vind je hieronder.

Veel liefs

Ils

Sitia, het begin…

Standaard

IMG_20181113_130338112-600x800.jpgDe eerste weken hier zijn weggevlogen… ervoor in de plaats is een iets minder kale studio, een iets meer uitgeruste keuken, een facebook pagina, gratis meditatielessen en de eerste groepslessen gekomen. Oh en een schattige kleine kater die ik Beer gedoopt hebt. Hoe snel het allemaal kan gaan soms…

IMG_20181109_193223211-600x800.jpgIk denk dat ik de studio gekozen heb om het feit dat het potentieel had om er les te geven. Het is niet groot maar net groot genoeg om er een klein groepje van max 5 mensen binnen te steken, drie is ideaal… Om de ruimte een beetje presentabel te maken voor de lessen heb ik zelf een kamerscherm in elkaar geknutseld. Ik ben een lokale Gamma binnen gegaan en heb via een tekening uitgelegd wat ik wilde: Een aantal PVC buizen met t-stukken en bogen om een frame te maken en te schilderen. Een laken en dubbelzijdige plakband maakten het geheel af. Het overschot van het laken diende als schildersdoek voor het yin/yang symbool dat ik er met grote steken heb opgenaaid. Et voila, mijn matras is nu verborgen. Het bed heb ik uit elkaar gehaald (zien we daar een patroon?), ik slaap op de grond want de bovengenoemde matras was echt een ruggebreker…

IMG_20181114_184933986-600x800.jpgOndertussen heb ik ook ontdekt dat ik echt kortbij alles woon. Op 200m van de bakker, op 300 m van de wekelijkse markt en de lokale blokker, op 400 m van de supermarkt en het busstation, op 500 m van de winkelstraat en 600m van het haventje met zijn restaurantjes. Het budget laat echter niet toe zoals in Azië om elke dag uit te gaan eten. Vandaar dat de keuken aangevuld werd met wat extra gerief. Als je buurvrouw je daarbovenop nog toont hoe je gemista (met rijst gevulde pepers en tomaten) moet maken dan was die ovenschaal echt een must… De wekelijkse markt zorgt voor de aanvoer van verse groenten en fruit. Zoals deze alternatieve granaatappel nootjes.

Diezelfde buurvrouw (Toula, die jullie nog kennen van de vorige post) heeft me ook laten kennismaken met “Geocaching”. Het is een spelletje waarbij je doosjes zoekt die op de meest onwaarschijnlijke plaatsen verborgen zijn. De eerste was in de kloof van Richtis, waar we gezelschap hadden van een andere Belgische die hier al 38 jaar woont. Hilde heeft me ondertussen een doos nederlandstalige boeken gegeven en we zijn ook al een keertje op wandel geweest in Piskokefali met haar honden. Geocaching met Toula, die daar de auto van een vriendin voor leent, bracht een kerkje met spectaculaire zichten op Mochlos en een gerestaureerde Venitiaanse toren in the middle of nowhere… Foto’s daarvan vind je op deze pagina.

IMG_20181113_185458_518-1.jpgTussen dat wandelen, lezen en geocachen door heb ik een facebookpagina opgezet (link hier) met wat ik doe en ga doen hier in Sitia. Medical Qigong lessen geven uiteraard 🙂 maar ook gratis meditatielessen zodat mensen mij en het systeem kunnen leren kennen. En dan overstappen naar de betalende lessen. Hopelijk… De eerste meditatieles was een groot succes. 3 ingeschreven, 6 komen opdagen. Gelukkig dat ik mijn bed uit elkaar had gehaald en mijn matras recht kon zetten achter het kamerscherm. Anders hadden ze nooit in mijn studiotje gepast… Duim maar mee dat er een aantal gaan overstappen naar de Medical Qigong lessen. Oh en als je op facebook zit, wil je de pagina even een duimpje geven? Delen mag ook altijd 🙂 Dikke merci! Ik hou jullie op de hoogte van het verdere verloop.

Liefs
Ils

PS: hier nog wat extra fototjes van mijn wandeling van vandaag…